رای وحدت رویه شماره 3697 مورخ 1337/07/06 هیات‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور

تقاضای فرجام‌خواهی در مواجهه با رأی غیرقابل واخواهی دادگاه استان

راجع به عبارت فرجامی فرجام خواهان که در ذیل احکام پژوهشی یا عریضه های خود می­ نویسند و قبول یا رد فرجام­ خواهی مشارالیهم در شعب مختلف دیوان عالی کشور نظریات معارضی به شرح ذیل اتخاذ شده است:

الف- شعبه دوم دیوان عالی کشور به موجب حکم شماره 1113-3/7/28 اشعار داشته: عبارت «پژوهش دارم » در ذیل دادنامه پژوهشی حاکی از عدم تسلیم متهم به مفاد دادنامه و تقاضای رسیدگی از مرحله بالاتر بوده و بالنتیجه فرجام ­خواهی تلقی می ­شود. و پرونده را به همین استدلال مورد رسیدگی قرار داده است.

ب- شعبه هشتم دیوان مزبور به موجب حکم شعبه 378-17/2/36 عبارت فوق ­الذکر را فرجام­ خواهی ندانسته و عرض حال فرجامی را رد نموده است. موضوع مختلف ­فیه در هیات عمومی دیوان عالی کشور مطرح شده و اکثریت چنین رای داده ­اند:

چون مستفاد از پژوهش نسبت به رای غیرقابل واخواهی دادگاه استان عدم تسلیم شاکی به مفاد آن و درخواست رسیدگی از مرحله بالاتر یعنی دیوان کشور می­ باشد بنابراین تقاضای شاکی فرجام محسوب می‌شود و رای شعبه دوم دیوان عالی کشور از این جهت صحیح است.

دسته‌ها

نوشته‌های تازه