در موضوع تخفیف مجازات در مورد تکرار جرم بین دو شعبه دوم و پنجم سابق دیوان عالی کشور اختلاف نظر حاصل گردیده و دو رای متناقض به شرح ذیل صادر شده است:

الف) شعبه پنجم دیوان عالی کشور در رای شماره 1983 مورخه 1328/12/14 درباره متهم شروع به سرقت که بیش از دو سابقه محکومیت موثر داشته و با استناد به ماده 45 مکرر قانون مجازات عمومی به یک سال حبس تادیبی محکوم شده بوده است بر اثر فرجام خواهی دادستان استان به استدلال این که:

کیفر مذکور در فقره سوم ماده 25 قانون مجازات عمومی حبس با اعمال شاقه است و با وجود علل مخففه بر طبق ماده 44 قانون مذکور کیفر متهم کمتر از دو سال حبس تادیبی نخواهد بود.

حکم فرجام خواسته را نقض نموده ­اند.

ب – شعبه دوم دیوان عالی کشور به شرح رای شماره 1541 مورخه 1325/11/13 درباره متهم به ترک انفاق که طبق ماده 214 قانون مجازات عمومی و رعایت تخفیف طبق ماده 45 قانون به سه ماه حبس تادیبی محکوم شده بوده است بر اثر فرجام­ خواهی دادستان استان مبنی بر این که در مورد شق 3 ماده 25 قانون مجازات عمومی در صورت تخفیف باید طبق ماده 44 همان قانون اقدام بشود از نظر آن که اعتراض وارد نیست.

حکم فرجام­ خواسته را ابرام نموده ­اند.

بر اثر تحقق اختلاف موضوع در هیات عمومی دیوان عالی کشور مطرح شده و با استماع نظر دادستان کل چنین رای داده ­اند:

در مورد تکرار جرم پیش­ بینی شده در بند سوم ماده 25 قانون مجازات عمومی تخفیف طبق ماده 45 مکرر قانون مزبور به عمل می‌آید.